Czym jest kontrakt B2B? Jakie ryzyko niesie dla pracownika i pracodawcy.

Umowa B2B zawierana jest najczęściej przez profesjonalistów wykonujących specjalistyczne usługi. Z różnych względów, w Polsce kontrakt B2B stosowany jest jednak jako alternatywna forma zatrudnienia pracowników.

Kontrakt B2B to potoczne określenie na umowę bazującą na prawie cywilnym zawartą pomiędzy zleceniodawcą (przedsiębiorcą) a osobą prowadzącą jednoosobową działalnością gospodarczą. W ramach takiej umowy strony wykonują swoje prawa i obowiązki jako równoważni przedsiębiorcy co powinno odróżniać ich sytuację od stosunku łączącego pracodawcę z pracownikiem.

Czym różni się kontrakt B2B od umowy o pracę?

W praktyce postanowienia umów B2B w niewielkim stopniu różnią się od umów o pracę i regulacji wynikających z Kodeksu Pracy. Z perspektywy prawnej kontrakt B2B to umowa cywilna zawarta pomiędzy przedsiębiorcami oparta o tzw. zasadę swobody umów. Główną cechą takiej umowy jest równoważny charakter stron. Stosunek zatrudnienia natomiast cechuje szczególny charakter podrzędności pracownika, który niejako jest uzależniony od swojego pracodawcy.

Duża część kontraktów B2B skonstruowana jest w sposób nieprawidłowy niosąc za sobą wiele ryzyk, w tym ryzyko przekwalifikowania takiego stosunku na stosunek pracy.

Powyższe wynika z faktu, iż wiele umów tego typu ma charakter czysto pozorny, służący np. transferowi ryzyk na rzeczywistego pracownika lub w celu osiągnięcia korzyści podatkowych oraz w zakresie ubezpieczeń społecznych.

Aby kontrakt B2B faktycznie różnił się od stosunku pracy zarówno umowa jak i faktyczne jej wykonywanie powinno spełniać określone przesłanki typowe dla umów pomiędzy przedsiębiorcami. W celu wykonania analizy tego typu stosunku badane są nie tylko formalne określenia zawarte w np. spisanej umowie ale również okoliczności faktyczne.

Ważne! Jedynie formalne określenie umowy jako umowy B2B oraz wola stron do zawarcia takiej umowy nie są wystarczające aby z perspektywy podatkowej traktować są jako stosunek pomiędzy przedsiębiorcami. Przeważające znaczenie ma bowiem materialny charakter postanowień umownych i faktyczny stosunek zaistniały pomiędzy stronami, który może być odmienny od formalnego sformułowania umowy w formie pisemnej.

Kiedy „kontrakt B2B” w rzeczywistości nie jest kontraktem B2B?

O kontrakcie B2B trudno mówić w sytuacji gdy umowa tego typu posiada jedynie nazwę wskazującą na zastosowanie regulacji cywilnej pomiędzy stronami a materialny charakter umowy oraz faktyczne jej wykonywanie wskazują na zupełnie inny stosunek prawny łączący strony (np. stosunek zatrudnienia).

Przesłankami, które mogą wskazywać na fakt, że nie mamy do czynienia z umową B2B mogą być w szczególności:

  • stosunek faktycznej podległości (pod kierownictwem pracodawcy);
  • wykonywanie pracy w miejscu i czasie określonym przez pracodawcę;
  • uprawnienia charakterystyczne dla pracowników (wynagrodzenia za okresy choroby, urlopy);
  • brak istotnych różnicy pomiędzy prawami i obowiązkami osób zatrudnionych w oparciu o umowę o prace a osób wykonujących zlecenia w ramach kontraktów B2B w tym samym miejscu pracy.

Jakie mogą być konsekwencje nieprawidłowej kwalifikacji kontraktu B2B?

Podstawową kwestią wynikającą z zastosowania kontraktu B2B jest nieprawidłowa kwalifikacja rozliczeń z niego wynikających. Zakwalifikowanie kontraktu B2B jako przychodów z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej ma bowiem istotne konsekwencje z perspektywy podatkowej (w aspekcie PIT, VAT) oraz w zakresie ubezpieczeń społecznych.

Z perspektywy pracownika / kontrahenta B2B może to oznaczać:

  • brak prawa do zastosowania liniowej stawki podatku (19% PIT) w zakresie dochodów z tego tytułu i co za tym idzie konieczność opodatkowania takiego dochodu wg. skali podatkowej (18% / 32%)
  • nieprawidłowe ujęcie transakcji z perspektywy VAT, a nawet ryzyko wystawienia tzw. „pustych faktur”

Z perspektywy pracodawcy zmiana stosunku z B2B na stosunek pracy może wiązać się z:

  • niewypełnieniem obowiązków związanych z obliczeniem, pobraniem i zapłatą zaliczek na podatek dochodowy;
  • niewypełnieniem obowiązków związanych z obliczeniem, pobraniem oraz zapłatą składek na ubezpieczenie społeczne;
  • ryzykiem nieprawidłowości rozliczeń VAT (odliczeniem VAT z tzw. „pustych faktur”)
  • szeregiem innych kwestii związanych z niewypełnieniem uprawnień pracowniczych i obowiązków ewidencyjno-informacyjnych.

Wszelkie konsekwencje mają charakter nie tylko „na przyszłość” ale przede wszystkim mogą działać retrospektywnie, zgodnie z okresem przedawnienia konkretnych zobowiązań podatkowych i składkowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *